گاهی به لبهایی فکر کن که بوسیدی. به شهد علاقه. به لحظه های نور. به آن چند ثانیه فکر کن که چشمها را بسته بودی، آتش در رگ هایت می دوید، و در مصاف حماسی لبها پرنده شده بودی، بدون پر و بال و بدون شوق رفتن. روزگار مرگ آلودی است. حتما گاهی به زندگی فکر کن. مخصوصا قبل از خواب. که یاد گرفته ام خوابیدن، شکل کوچکی از مردن است. همان طور که فکر کردن به محبوب، شکل کوچکی است از زیستن پ ن :کاش برگردیم به اون زمان که اسم کراشمو همه جای کتاب درسی می‌نوشتم بعدم خط خطیش منبع

مشخصات

تبلیغات

آخرین ارسال ها

آخرین جستجو ها

کارخانه ویل کوین معرفی جاذبه های گردشگری ایران و جهان , اطلاعات گردشگری وبلاگ دکتر محمد مهدی آهنگری سی اف جی کده | فروش بهترین کانفیگ های کانتراسترایک 1.6 قلب شکسته ایمن سنگ شکن جایی برای خودم بودن آژانس مسافرتی قصران گشت مارکت 96